Hayatımın zifiri karanlığını yaşıyorum.
Umudum yeniden yaşamayı umarak geçti.
Güneşin dağların arkasından,
Yeniden doğuşunu beklemek
Yaşanan kör kuyudan..
Işık sızması beklemek gibi
Ama beklemek, sabretmek zor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



