Bilmiyorum Şiiri - Adressiz Mektuplar Adsız

Nekadar yürüdüğümü bilmiyorum
kendi içimde
nefesim kesilince fark ediyorum
gecenin uzunluğunu
Ne kadar baksamda önüme
her defasında kendi acılarıma basıyor ayaklarım.
Sana söyleyemiyorum ama
Canım çok acıyor benim
İçimde bir sonbahar var sanki
Yaprak yaprak dökülüyor hayallerim.
Koşup yakalamaya bile mecalim yok savrulurken Rüzgâr da
Her gidiş biraz daha tüketiyor beni.
Her sessizlik biraz daha uzatıyor geceyi
Beklesem de bir türlü sabah olmuyor.
Dünya ağır geliyor omuzlarıma
Taşıyamıyorum...