Bilmiyorum,
hangimiz en doğru tarafından bakıyorduk,
üstüne sürekli konuştuğumuz
şu kısacık hayata! ..
Hatırlamıyorum,
en son neyin üstüne konuşup tartıştığımızı
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Gerçi yaşam., kişiye 'kendisi olma' fırsatını pek tanımıyor... Ama işte bütün mesele de galiba bunu başarabilmekten geçiyor... Başaranlar sevda da dahil yaşamlarının her alanına kendi özgün imzalarını atıyorlar...
Kaleminize sağlık sayın Silvan Güneş...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta