Bir başkayım bu akşam, sebebini ben de bilmiyorum.
Geçmişim bavulumda kıyamete gidiyorum.
Prangalar vurulmuş, sanki tutuklu gibiyim.
Kim bilir belki de öleceğim…
Veda ederken dünyaya; son bir kez güleceğim aynaya inadına.
Bilirim! Azrail gecikmez randevusuna,
Hakkım helal olsun dostuma, düşmanıma.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta