Ne gülüşler söndü bilmem
Hazin akan ırmaklarda
Kaç mevsim yağmursuz akşamların yerine
Suladı gözyaşlarım
Çoraklaşmış toprakları.
Derelerin üzerine
Eğilen söğüt yapraklarını
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Özleminle, hasretinle çatlayan beynimde
Ne tufanlar koptu,
Ne fırtınalar patladı
Ama sen hiç bilmedin
Belki de bilmek istemedin
BU İNCE SERZENİŞ İÇİN YÜREĞİNE SAĞLIK DOSTUM...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta