Pencereleri sensizliğe açılan odamın duvarlarında,
Resimlerden çaldığım mutluluğu arıyorum,
Kaldırımları yeni döşenmiş yollara bırakıyorum gözlerimi,
Ve umuda yüklenişi soruların utangaçlığında,
Yüzümü kimlerden kaçırıp,kimlerden saklıyorum,
Nereye koşsam sensizlik çarpıyor yüzüme tokat gibi,
Nereye varsan yanındayım,yokluğunda,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.



