Pencereleri sensizliğe açılan odamın duvarlarında,
Resimlerden çaldığım mutluluğu arıyorum,
Kaldırımları yeni döşenmiş yollara bırakıyorum gözlerimi,
Ve umuda yüklenişi soruların utangaçlığında,
Yüzümü kimlerden kaçırıp,kimlerden saklıyorum,
Nereye koşsam sensizlik çarpıyor yüzüme tokat gibi,
Nereye varsan yanındayım,yokluğunda,
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;



