Ağlamayın durun artık gözlerim.
Biliyorum çok özlediniz,
O vefasızın gözlerine bakmayı.
Unutulduğumuzu bilmiyormusun?
Kuruyan dudaklarım titremeyin.
Hasretsiniz öpülmeye farkındayım.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta