Kulübemde oturmuş, yoldan geçenleri izliyorum
Anneler, babalar, çocuklar ve sevgililer
Onlara baktıkça sevdiklerimi özlüyorum
Gülüyorum, herkesin yüzüne gülüyorum
Acılarımı, hüzünlerimi gülüşlerimle gizliyorum
Gülünce mutlu sanıyorlar
ama bilmiyorlar
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta