06.03.2001 Trabzon/Yomra
Bu güneşin son kez başımızın üzerinden geçip battığını bilmiyordum...
Boğazıma kadar suya gömülmüşken seni son kez öptüğümü bilmiyordum...
Yek rüzgarları kuru yaprakları bedenime çarparken son baharımızı bilmiyordum...
Ve de o soğuk yaz sabahı sana son kez sarıldığımı bilmiyordum...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Dut lekesini dut ağacının yaprağı ile ovarlar. Bizimde çaremiz topraktır.
Yüreğine emeğine sağlık Şairim. Gönül kaleminiz susmasın. Selâm ve saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta