Büyütüp, onca emek verdim onlara
Bir kez hata edince, vurdular bana
Dinlemiyor ki kimse, anlatsam ona
Derdim çoktur alıştım, acıman bana
İnan ben bir babayım, dedim onlara
Evlat can gibidir, kıyılır mı cana
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta