Herkes her şeyi biliyor lakin,
Hiç kimse her şeyi bilmiyor...
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Uçlarda savrulmamanın, dengenin, itidalin şiiri…
‘Herkes her şeyi biliyor’ ile ‘hiç kimse hiç bir şey’ bilmiyor… İfrat ve tefrit…
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta