Durma yalnız sokak başlarında ay yüzlüm
Yağmuru kıskandıran berraklığın var senin
Bilmezsin sen
Sessizliği beyhude olan gecenin bile hasretindesin
Uyurken ki güzelliğini görmek ister bilmezsin sen
Bilmezsin sen seni seven soluduğun nefesten nasıl kıskanır
Çıkma gün yüzüne sana meftun güller var
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta