Bilmezsin ben İstanbul’dum
Onun kadar serin onun kadar büyük
Onun kadar hapis
Sen başka yerlerdeydin
Bilmezsin ben ağlardım
Bulamazdım neredeydin
Onun kadar acı onun kadar
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




TEBRİKLER DOST,,
MÜKEMMEL ANLATIMLI BİR ESER,,KUTLUYORUM YÜREĞİNİZİ,,EMEĞİNİZE SAĞLIK,,
ÇOK ÇOK GÜZEL.
iyi bir çalışma okudum
yüreğinize sağlık
sevgilerimle
fidan
Kaleminize sağlık
Ahmet Ayaz
Bilmezsin ben İstanbul’dum
Kalabalığa çaresiz, loş…o eski sairlerden cemal süreyya-orhan veli tarzi siirleriniz tebrik ederim basarili buldum...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta