Bilmezsin…
Sen geçerken nehirler taşar damarlarımda ve kampana zili gibi deli vuruşlarla iner kalkar yüreğim. Hep seni öteler birikmiş kimsesizliğim.
Bilmezsin…
Bir kuş havalanır yüreğimden, maviye çalar, düşlerimi boyar, içinde tek figürüm sensin. Kırmızı bir sonsuz gibi ateşsin. Birden işte, birden havalanan kuş göçe hazırlanır ve tırnaklarımı yerim senden habersiz.
Bilmezsin, bilemezsin. En çok ararken kaybederim ve görmem gözümdeki sevimli
çapağı.
Bilmezsin…
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta