Dünden kalma yorgun yüreğimde yitik düşler,
Gökkuşağım bu güz vaktinde solgun ve renksiz.
Kırar geçirir hazan benim o dilsiz hüzünlerimi;
Bir bir dökülür gözlerimden yaşlar, öyle çaresiz.
Dişimin, tırnağımın ve ah, o öksüz gönlümün ağlayışı;
Solgun kelimelerim yapraklarda süzülür iplik iplik.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta