Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
şiirsellik çok güzel...ifadeler yerinde kullanılmış...
Yeni anılara yer açmak aslında işin doğru kısmı. Ne hikmetse doğruları söylemek o kadar kolay ama iş uygulamaya gelince nedense biz insanoğlu çekiniyoruz bir şeylerden ya da erindiğimizden doğrularla yaşamaya, çekiniyormuş gibi davranıyoruz. Dedim ya 'Biz insanoğluyuz' :) Emeğine, yüreğine sağlık üstadım. Saygılar, sevgiler ve bilhassa hörmetler ederim efendim.. :)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta