Bilmezdim Şiiri - Mira Nur Yılmaz

Birbirine hiç dokunmadan sevmişlerdi. O, aşkı yüksek sesle sananlardandı; diğeri sessizliğin içinden tanıyordu. Kadın yağmur gibi severdi, fark edilmeden ama her yere sinerek. Bir bakışı yeterdi, bir tebessümü dünyayı sustururdu. Adam bunu hiç anlamadı. Aşkı kaybetmeden önce onun ne olduğunu sormadı bile. Gidişini bir eksilme sandı, oysa bir yıkımdı. Siyahın en güzel tonu o gidişte kaldı, karanfil kokusuna karıştı. Sonra bekledi kadın. Aşkın bazen beklemek, bazen vazgeçememek olduğunu bilerek. Adam ise öğrendiğini sandı ama çok geçti. Bazı aşklar yaşanır, bazıları ancak kaybedilince tanınır. Bu da onlardan biriydi.