Senden sonra geri döndü Mervanlar,
Başımızda döner sahte imamlar,
Cehalet getirdi çölde kervanlar,
Gelmişi geçmişi bilmez oldular.
Senden sonra asıp kesip yıktılar,
Canları Sivas’ta diri yaktılar,
İlim yuvamıza hoca soktular,
limle ermişi görmez oldular.
Senden sonra derebeylik kurdular,
Soyumuzu Kerbela’da kırdılar,
Abdal Pir Sultan’ı dara sürdüler,
Yetimin hakkını vermez oldular.
Senden sonra suçlu oldu Kanber’ler,
Ne rüşvetler bitti nede hileler,
Başımıza geldi fesat fitneler,
Ne söylesek laftan almaz oldular.
Kanber GÜRBÜZDAL
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta