Bilmeyeceksin. Şiiri - İlknur Zeynep Atmaca

Sözlerin saplansada bağrıma hançer gibi
Kaşımı çattığımı,sen hiç bilmeyeceksin
Yaralı bir ceylanın gözündeki fer gibi
Kaybolup gittiğimi, sen hiç bilmeyeceksin

Yoklugunun zindanı çilehanem olunca
Kadehim gözyaşıyla,hüzünlerle dolunca
Gözyaşımla sulanan, güller artık solunca
Kedere battığımı,sen hiç bilmeyeceksin

Yüreğinde yaşayıp yaşlanmaktı niyetim
Hatıra kalsın sana ödediğim diyetim
Duygular öksüz kaldı,artık gözyaşım yetim
Yağmura kattığımı,sen hiç bilmeyeceksin

Sevdan dipsiz bır kuyu ,hasretin ölüm gibi
Ölümden daha beter yaşarken zulüm gibi
Bende tükendim artık yanıp giden mum gibi
Eriyip bittiğimi ,sen hiç bilmeyeceksin

Artık elimi çekip, hayalinden cisminden
Basarak şu bağrıma meded umup resminden
Kuruyan dudaklarla son nefeste isminden
Öpücük tattığımı sen hiç bilmeyeceksin