İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
erişilecek bir 'son'a kadar, muamma kalacak bir sevdadan bahsetmiş şiir. ne diyelim, kalem öyle isterse; öyle yazıyor, ne fayda...
güzel şiir için tebrik ederim...
'İöimin Acısı'nda;
'Yokluğum!
İçimi acıtan sevginin sahibi!
Hançer kemiğinin altındaki sızının sebebi!
Takatim!' demiştim ben de. Acılı sevdaların söylemleri benzeşiyor demek ki.
Kutluyorum efendim. Sevgiler.
ANT.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta