Bir ipin ucunda sallanıyor umutsuz sevdam,
Dökülüyor kum tanesi gibi,
Bir kör kuyunun ses vermeyen derinliğine,
Gömülüyor saman alevi gibi.
Çığlıkları sarıyor bedenimi sevda türkümün,
Çaresi yok öfkeli küskünlüğümün,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta