Ben her sabah yeniden âşık olabilirdim
Yüreğimin hep sende kaldığını bilmesem
Geçen bunca zamanda gelip bulabilirdim
İstemem diye haber saldığını bilmesem
Terk edip gitmek için şeytana uyduğunda
Öleceğim sanmıştım aşkıma kıydığında
Katlanmak zor olurdu adımı duyduğunda
Gözlerinin maziye daldığını bilmesem
Ölüm marşı çalarken gençliğimin fonunda
Mutluluk arar mıydım acının her tonunda
Belki benim yazdığım bir şiirin sonunda
Senin de gözlerinin dolduğunu bilmesem
Biraz şansım olsaydı ayrılığı görmezdim
Ya da aşk bahçesinin kapısından girmezdim
Sana her gün yeniden gonca güller dermezdim
Gönlünde açanların solduğunu bilmesem
Gidişine kahretsem adını hiç anmazdım
Duyduğum masallara o sözlere kanmazdım
Âşık Kerem misali ateşinde yanmazdım
Her gün tövbe namazı kıldığını bilmesem
Aklım olsa bu aşka bir anlam yüklemezdim
Bir derdimin üstüne bin daha eklemezdim
Aslında senden haber falan da beklemezdim
Her gün on mesaj yazıp sildiğini bilmesem
Dayanarak kapına nâra bile atardım
Yakardım koca şehri birbirine katardım
İlk gün gibi uzanıp ellerini tutardım
Çektirdiğin acıyla güldüğünü bilmesem
Sana kem söz edenin ciğerini sökerdim
Görseydim seni sevinç gözyaşları dökerdim
Tutardım ellerinden önünde diz çökerdim
Aslında benim için öldüğünü bilmesem
---------------- 170120220446
Kayıt Tarihi : 27.1.2026 18:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!