Bilmeni istiyorum
Şaşırtmıyor beni artık
Rüyalarımda gülüşünü görmek
Açtığım her kitapta adını telafuz etmek
Düşürmüyor beni hayrete
Can, canan olduğunu
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Sessizliğin sesini dinleyen
Küçük bir liman soruyorum
İçimde can bulan sevdanı
Üzgünüm ellerimle boğuyorum
Hergün keşkelerle yaşamaktansa
Ayrılmak ve gitmek istiyorum
'Keşke' söcüğü, bazen pişmanlıkların çığlığı, bazen arzuların haykırışıdır. Bazen de doğruya ulaşmanın öncüsü, menfi ile müspet arasındaki ince çizgidir belki de...
Hatta kuşkuların ayyukaya vurduğu andır, keşke...
Ama asla; cananında can bulmuş sevdaya kezzabını kusmak değildir.
Ayrılmak, bırakıp gitmek; aczin işareti, sevginin çok basite indirgenişdir.
Belki de her lahza, her bir keşkeye bir damla sevda...
Belki biraz direnç, biraz mücadele, biraz özveri...
Çok şeye deva olabilir...
Güzel bir şiir,tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta