Sevgiye açılacak kucak ararken,
Kuruttun saçaklarımı,tutmak isterken,
Tohumları cansız kaldı bedenimde,
Bilmem neyaparım,yarı uykulu gecede.
Çaresizliğim çakıl taşı gibi ezik,
Sen olmadan gözlerim nemli ve ıslak,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta