Gökyüzünde mehtabım
Sensizlikten karardı
Bir ömürlük özlemim
Bin yıl gibi sarardı
Gece burkulur canım
Karanlıkla boğuşur
Seni anan dudağım
Titreyipte konuşur
Dudaklarımda bir iz
Senden kalan son nefes
Yalnızlığın koynunda
Büyür kederli bir ses
Bilmem bu nasıl rüya
Hüzünler iner kalbe
Yarim sensiz bu dünya
Eksik kalır bir yerde
Sabahın ilk ışığı
Doğsada pencereme
Uyanmak istemem ki
Sensiz gelen her güne
Hafızamda sözlerin
Acıklı bir türküdür
Bende kalan izlerin
Maziden bir öyküdür
Kayıt Tarihi : 2.1.2026 15:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!