Bilmem Bu Nasıl Rüya Şiiri - Şafak Bayrak

Gökyüzünde mehtabım
Sensizlikten karardı
Bir ömürlük özlemim
Bin yıl gibi sarardı

Gece burkulur canım
Karanlıkla boğuşur
Seni anan dudağım
Titreyip de konuşur

Dudaklarımda bir iz
Senden kalan son nefes
Yalnızlığın koynunda
Büyür kederli bir ses

Bilmem bu nasıl rüya
Hüzünler iner kalbe
Yarim sensiz bu dünya
Eksik kalır bir yerde

Sabahın ilk ışığı
Doğsa da pencereme
Uyanmak istemem ki
Sensiz gelen her güne

Hafızamda sözlerin
Acıklı bir türküdür
Bende kalan izlerin
Maziden bir öyküdür