BİLMEM
Bilmem, varmıdır yorulmayan?
Birgün olsun kalbi kırılmayan?
Bilmem,varmıdır nasıl olacak diye sormayan?
Varmıdır hiç dünyası kararmayan?
Bilmem, hangi mevsim bu?
Yüreğim buz tutmuş sanki,
Buzlar içinde minik bir ateş,
Umutmu bu yaşanabilirliğe karşı.
Bilmem,hangi mevsim verir bu kadar sancı?
İnsan bile bile ruhuna yüklermi bu kadar acı?
Mutluluklar uğramaz oldu haneme.
Bilirim imtahan bunlar,
Lakin gel anlat bu viraneye.
Korku sardı bedeni döndüm divaneye.
Gel bul beni mutluluk,
Döndür şu ruhumu yeniden şen bir haneye!
Yakındır yeniden gülecek yüzler,
Zira yakışmaz umutsuzluk müslümanız bizler.
Geçecek elbet zemheri güzler
Umut ektiydim, yakındır baş gösterir filizler.
İşte o zaman gelir yaz,şen kahkahalar dünyayı süsler.
Ruh_u Revan
Ruhu RevanKayıt Tarihi : 21.1.2026 23:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
İnsan sevdiklerini kaybetmekten korkar elbet. Küçük olasılıklar dahi korkutur insanı, kişi kendi hanesine uğramadığı sürecce hastalıkta acıda geçer sanır haneye uğrayan acı kanayan yarayı geçinceye dek kazırda kazır.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!