Kimi zaman ben bile anlamam, kalemimin dilinden.
Beyaz kağıtlara değilde, yalçın kayalara çarpan dalgalar gibidir sesi,
Ayağımın altından kayar yeryüzü, sıkıca tutunduğum umudum,
Sözlerim kadar var olduğum bir dünyanın gökyüzünden salındığım,
Nedense kırmızı? yada da kan kızılı? damlalar kıran soğuk mat kayalıklar,
Ben, sade bir sukutun gölgesinde korkumla pusarım…
İzin ver hey ağam ben de gideyim
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma
Devamını Oku
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta