Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Mükemmel güfte herşey gönlünüzce olsun.
Tebrik ederim Leyla can yine harikalüde çalışmalarınızdan birisini okudum .Baküden selamlarımla tam puan benden
bilene kadar ay bacayı aşar şair
ki
kişi kaybettiğini ancak kazandığıyla telafi eder
ki
oda sayı olarak bire-bir dir
hiç bir şeyi bir diğerine benzemez
ki
hal böyle olunca
ince bir sızı arada kalbi yoklar
ki
oda insan denilen varlığı öldürmeye yeter.
saygılar
sevgide vafa bilmeyen yüreğe şiirce sesleniş. sevgide seven yüreğin asla yaşamak istemediği ama yaşamak zorunda kaldığı hazin son.
bir yanda sevgide vefalı seven yürek bir yanda sevgiyi vefsız yğüreğiyle heba eden yürek. şiir okunası güzelliğiyle vareden yüreği duygulara tercüman olan güçlü kalemi siz saygıdeğer leyla gül hanımefendiyi tüm içtenliğimle kutluyorum.paylaşan ve sunan yüreğinize sonsuz teşekkkürler +10 tam puan.saygılar
sevgide vafa bilmeyen yüreğe şiirce sesleniş. sevgide seven yüreğin asla yaşamak istemediği ama yaşamak zorunda kaldığı hazin son.
bir yanda sevgide vefalı seven yürek bir yanda sevgiyi vefsız yğüreğiyle heba eden yürek. şiir okunası güzelliğiyle vareden yüreği duygulara tercüman olan güçlü kalemi siz saygıdeğer leyla gül hanımefendiyi tüm içtenliğimle kutluyorum.paylaşan ve sunan yüreğinize sonsuz teşekkkürler +10 tam puan.saygılar
Bana o nameyi yazdığın zaman
Siteminle beni üzdüğün zaman
Gelmiyorum diye kızdığın zaman
Yüce dağlar boran, kardı bilmedin (Celalettin TOKMAK)
güzel bir hece çalışması . burdayım diyor. sevgiyi gerçekten güzel işliyorsunuz imgeleri özenle yerlerine oturtuyor ve damakta tad bırakıyorsunuz.kutlarım tam puan.
Leyla Hanım,
Heceyi gerçekten çok güzel kullanıyorsunuz. Ayaklar, kafiyeler,duraklar hep mükemmel...
Kutluyorum sizi ve şiirinizi,saygılarımla,
Ünal Beşkese
Bu kadar güzel yazmayı becerebilseydim.Eminim aynı duyguları yansıtırdım şiirime.Sevdanın vafasız sevgiliye sitem dolu haykırışı tebrikler.Kaleminize sağlıkbeğeniyle okudum ve etkilendim.Şahin Güney
Leyla hanımefendi,,,,,,,,,,,,,Teması güzel işlenmiş akıcı ve vurguları yerinde bir çalışma............saygıyla
Bu şiir ile ilgili 58 tane yorum bulunmakta