Şu yalan dünyaya kandım, inandım,
Sonu kara toprak imiş, bilmedim.
Her gördüğüm insanı, neşeli sandım,
Her kulun bir derdi varmış, bilmedim.
Çiçekler hep açar iken soluyor,
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta