İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
onlar eskidendi
o bilmediklerin
şimdi öğrenmelisin
daha çok bilmediklerin
İnsan öğrendikçe birşeyler aslında ne kadar çok şey bilmediğini anlıyor aslında. Çok anlamlıydı mısralarınız. Saygılar
bildiğini sandıkça bilmediklerin artacaktır...
ve öğrendiğin en keskin bilgi ise '' hiç'' tir...
tebrikler...
TBERİKLER SELÇUK BEY. ÇOK ANLAMLIYDI...SAYGILAR
Onlar eskidendi
O bilmediklerin
Şimdi öğrenmelisin
Daha çok bilmediklerin...mükemmele...kutlarım
Zaman sürekli akıyor ve zincire her an yeni halkalar ekleniyor.Socrates'in 'ne kadar çok şey öğreniyorsam,o kadar çok bilmediğimin farkına varıyorum' sözünü hatırlattı bu mükemmel anlatım.Yürekten kutluyorum,saygılarımla...
Onlar eskidendi
O bilmediklerin
Şimdi öğrenmelisin
Daha çok bilmediklerin
Eh,ögrenmenin sınırı yok ama,eski bilmediklerine yenilerinde eklersen o kötü...
Tebrikler.
Mustafa Yiğit/Adana
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta