Yine bir akşam
Dört duvar seninle dolu
Sustuklarım söylediklerimle arkadaş değil artık
Nasılda yaşıyorum sensizliği
Binbir ümitsizlik içimde sen demiyor hiçbiri
Alışmadığım bir duygu bu
Oysa sana çarpardı kalbim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Muhteşem!!!
doymadığım her sevinç
tokluğumdan kalan her gözyaşı
senden emanet oldu
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta