Bilmeden Şiiri - Muzaffer Dinçsoy

Ben yanarım ateş içinde,
Ben dönerim kendi kendime,
Ben ateş böceği gibi,
Uçarım uzaklara ben de bilmeden.

Gülen gözleri ben çok özledim,
Ateş başında ateş böceği,
Neredesin diye soruyorum,
Akıl buna cevap veremez ki.

Aynı dünyanın ayrı insanları,
Karşılıklı yürekleri çarpmaz ki.
Karıştırma bana eski dertleri,
Ben yanarım ateş içinde.

Ben bir ateş böceği gibi,
Ararım seni kendi dünyamda.
Kaybedince seni bulamıyorum,
Şu geçen yılları durduramıyorum.

Kara tren gibi beklemeden gitti,
Ardında sisli kara duman bıraktı.
Yüreğimde de gönül yarası,

Urfa’nın kutsanmış yüzen balıkları.
Benim için bakın gönlümün perisine,
Cennete gitsem seni bulurum,
Derler ki sevdalılar kavuşur bir gün.
Uçarım uzaklara ben de bilmeden,
Gülen gözlerini ben çok özledim.