Hayat diye söze başlar bazen insan sadece.
Bilmezsin, niyedir; kelimelerle anlatılmaz her şey her zaman öylece.
Uykuya sıra gelmez, durup durup tutarsın yüreğinden düşlerini, her an her gece.
Ancak içinde olan anlar nedir bu, durup durup yutarsın düşlerinden tuttuğunu,
Her anın, her yanın bir bilmece…
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta