Yorgundu gece, benden çok çekmişti kendince,
Bir sitemkar kıskançlık tutmuştu beni.
Tutamadığım elleri kim tutmuştu kimbilir...
Günün benzi soluktu yenik bir savaşcı gibi sapsarı kesilmişti çehresi.
Ben yine öfkeler kusuyor, sallanıyordum gündüz, gece.
Niye yarım kaldı ki her hece...
Yazdıklarım bunlardı ya yazamadıklarımı duysaydı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta