Haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Devamını Oku
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Hayat!
Hep tezatların,
Hep ah'ların mekanı Zeliha'cığım...
Ne zaman çözülür bu düğüm?
Ne zaman kurulur onun otağlarında düğün, bilinmez...
Bana çok söylenen bir sözü bende sana bırakayım...
Her şeyi unut!
Her şey umuttur!
İşte bu bence hayatın sırrı...
Ve işte burada başlar "tezatların dostluğu"...
Merak edecek, öğrenmeyi, çözmeyi isteyeceğiz elbet...
Ama bu kendimizi yolarcasına mı olmalı...
Bilmem...
O da muamma...
Yüreciği güzelim...
Sen hep yaz e mi...
Nicelerine inşaAllah...
Kucak dolusu sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta