İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Hayat!
Hep tezatların,
Hep ah'ların mekanı Zeliha'cığım...
Ne zaman çözülür bu düğüm?
Ne zaman kurulur onun otağlarında düğün, bilinmez...
Bana çok söylenen bir sözü bende sana bırakayım...
Her şeyi unut!
Her şey umuttur!
İşte bu bence hayatın sırrı...
Ve işte burada başlar "tezatların dostluğu"...
Merak edecek, öğrenmeyi, çözmeyi isteyeceğiz elbet...
Ama bu kendimizi yolarcasına mı olmalı...
Bilmem...
O da muamma...
Yüreciği güzelim...
Sen hep yaz e mi...
Nicelerine inşaAllah...
Kucak dolusu sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta