Sessizce düşünüyorum…
Belki de canlandırdığınız mevsimi.
Belki de dinliyorum
Eylül’ün ortalarında emekli bir sevgiyi.
Biliyorum Eylül geçti.
Yorgun ama kırgın değil,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Eylül çok kötü bir aymış. 2025 Eylül'e bir daha dönmek istemiyorum. Vücudumdaki kitlemi belirgin eden ay, hala da rahatsız oluyorum Eylül yüzünden
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta