Sayısız insanın sayısız ayak sesleri çarpar kulaklarıma
Mısralarının dağınık saçlarını kalemim tararken
Gözlerime çarpan rüzgar
Ansızın seni fısıldar
Ansızın ve sessizce
Ben seni avuçlarımın kaybolmuş çizgilerinde ararken
Sen kısılmış bir ses gibi usulca süzül penceremden
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta