aklım sustu..
fikrim ipotek edildi anılara...
tüm doğrularım eski bir yaranın kabuğuyla atıldı.
göhsüm çatladı böyle bir unutmaktan.
sırtımda veballerim ve yalanlarım aşka dair.
kahrın darağacına doğru yürüyorum.
ama adım olmasın hiç bir yerde...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta