Ya kendini kandırıyorsun,
Ya da karşındakini.
Ömrünün en güzel günlerini
Kabuğunun çehresine çizdiğin
Resimlerle geçiriyorsun.
Buna da kendine yetebilmek diyorsun.
Ama,
Aslında;
Öyle bir an bekliyorsun,
Hiçbir şeyi düşünmeden,
Kuralsız, çıkarsız, koşmak..
Koşmak istiyorsun.
Korkuyla yaşanmaz,
Korkmak sevgisizliktendir.
Gerçek sevgi hiç bitmeyendir.
Biliyorsun.
5 Ocak 2008 - Salihli
Volkan KazKayıt Tarihi : 5.1.2008 20:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Yanlızlığın hikayesi




TÜM YORUMLAR (1)