Biliyor Musun Sen Şiiri - Hamit Atay

"Biliyor musun Sen?"
Biliyor musun sen,
Bir zamanlar adını şiirlerime bile sığdıramazdım.
Her mısrada dolardı gözlerim,
Bir hecede düşerdi içimden dünya.

Sen gidince susmadım,
Ama çok sessiz konuştum kendi kendime.
Her şeyi içime anlattım —
Geceleri dizlerime,
Sabahları aynaya…

Ben seni çok sevdim be.
Bunu inkâr edecek değilim.
Ama işte...
Beni en çok da o sevdiğim hâlim yaraladı.

Biliyor musun sen,
Seninle hayal ettiğim şeyler hâlâ içimde bir yerde duruyor.
Ama artık sana ait değil.
Artık onlar sadece
Kurduğum ama yaşayamadığım bir hikâyenin hatırası.

Bir başkasına anlatamam seni,
Ama sana da anlatamam artık kendimi.
Çünkü sen anlamadın…
En çok ihtiyacım olan anda,
Bir tek sen duymadın beni.

Şimdi soruyorum kendime bazen:
"Hiç sevdi mi beni gerçekten?"
Yoksa ben mi tek başıma oynadım bu sevdayı,
Sahnede çift kişilik bir oyunu
Tek başıma alkışladım mı?

Biliyor musun sen,
Ben seni affetmedim hâlâ.
Ama kızgın da değilim artık.
Çünkü affetmek bazen yüce gönüllülük değil,
Yeniden inanma zaafıdır.
Ve ben artık inanmam sana,
Çünkü kendime inandım en sonunda.

Sen gittin…
Ama giderken benden bir ben daha götürdün.
Ve işin garibi,
Ben o giden halimi de hiç özlemedim.

Çünkü o hâlim
Sana hep iyi gelen,
Ama kendine hiç yetemeyen bir kadındı.
Ben artık o değilim.

Şimdi sen bir şarkı duysan,
Bir şiir okusam,
Aklına gelir miyim bilmem…
Ama ben bazen hâlâ
Kendimi yazarken sana rastlıyorum satır aralarında.

Ve sonra gülüyorum:
“Ah be,” diyorum,
“Biliyor musun sen,
Ne büyük bir kalbi harcadın da fark etmedin…”

🖋️
Şiir Hamit Atay..28.07.1986