Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Yapraklar yasta sonbahar çökmüş doğaya,
Kalmadı siyahı aklaştı saçlarımda,
Mevsimler dönsede bilirim unutulmaz
Bunasıl vurgun ikinci baharda.
Dağlara taşlara haykırsam adını
yakamozlar üzerinde ayın şavkında.
Gel desem mesala olduğunu bilirsin
Ömrümün baharısın ama bunuda bilirsin.
çok güzel anlatmışsınız. kutlarım. selam ve saygılarımla.
evet ikinci baharı yaşıyoruz,amanha yürek dayanmaz ikinci bahar vurğununa.tebrikler güzel olmuş
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta