Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Ne güzel bir şiirmiş bu şiiriniz, gözümden kaçmış...Tam bir felsefi söyleminiz var şiirlerinizde ve bu size çok yakışıyor görüşünüze katılıyor teşekkür ediyorum paylaştıklarınız için esen kalın...
Hocam güzel ve anlamlı bir çalışma.. ilhamınız daimi olsun... saygı va selamlarımla....
Hal ehline salem olsun
yüreğine sağlık saygılarımla
GÜZEL BİR ŞİİRİDİ KUTLUYORUM+10 PUANIMLA SELAMLAR
MİZAH ŞİİR
TARZINDA
ÇOK GÜZELDİ
TEBRİK EDİYORUM
Yoksa yetmiyor
sekiz lisan
artı ingilizce.
Zerreden kürreye
Evrenin
Tümüyle anlaşır
İnsan...
İnsancayı bilirse.
Güzel harika bir konu seçimi kutlarım,yüreğinize sağlık,saygı ile...
Aynı görüşteyim...
Tebrikler şair...
Harika anlatım kutluyorum saygılarımla
selmai
Evet, tamamiyle katılıyorum sayın Feyzi Kanra..
Önce insan olmak ve insancayı bilmek gerekiyor...
Kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 9 tane yorum bulunmakta