Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Melamet hırkasını giydirip, melamet aşı ile bizleri doyurarak, Zikri sahibinden talim ettirerek, melameti rabbından aldıran, canımızı dosta eken efendim. selamlar, sevgiler, saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta