Bilirim; küsmüşsün muhakkak bana.
Yüreğin sızlar da, sitem edersin.
Düştün de; bir omuz vermedim sana.
Vefasız,hayırsız, unuttu dersin.
Gönlümü gönderdim, sarıldı sana.
Desem de; serzeniş eder gülersin.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




güzel dörtlükler...anlam dolu..tebrikler..
düşene elbette omuz vermemeiz gerekir. harika bir çalışma necati bey. tebriklerimle selam ve dua.
kaliteli dörtlükler......anlam dolu..tebrikler..
çok güzel dörtlükler...beğeniyle okudum...sevgiler..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta