Ebabil kuşu gibiyim bilirim
Her daim gökyüzünde süzülmeli kanatlarım.
İnersem yeryüzüne bir zalime düşer yorgun ayaklarım.
Tekrar ucmam cok zor evime bilirim, o zalim atmadıkca gökyüzüne.
Kaderim de bu benim yükseklerde gökyüzünde benim evim.
Uyurken bile tetikte bir ruha sahibim.
Çünkü en çok uyurken acıttilar canımı yakalandım bilirim.
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta