Konya-Ereğli / 06.07.1976
Bilir misin
Şairler yalnız ölürler
Acılarını misralara
Döküp yalnız
Gömülürler
Içini dökerken
Satırlara
Bir kâğıt bir kalem
Ve yaşanan elem
Hiç bir kelimeyi
Sigdiramazlar
Vedalara
Imkansizin
Peşinden koşup
Sığınırlar anılara
Hayat dedikleri
Nedir ki
Aşkın yanında
Hep peşinden koşup
Yakayamanlardir
Umudu kaf dağında
Görüp o dağa
Fidan ekenlerdir
Cesaretini kalemine
Hayatına sevdiğine
Adayanlardır
Ama çoğu zaman
Unutulanlardir
Tıp ki
Ben gibi
Sen gibi
Sonu diyorum
Sonu mu?
Asla sizlerin
Kelime dağarcığına
Sığmayanlardır...
Veda ederken bile
Kelimeri naif
Başkaları önsöz
Kendisi için
Son sözdür
Anlayana
Ya da anlama yana
Anlatamayandır...
Kayıt Tarihi : 31.10.2018 11:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!