Bilir Cahil Şiiri - Muhammed Talha Acet

Uykularım hep bölük pörçük, hep yarım
Bir meçhule yetişmek için uyanırım
Nereyedir bu telaş, bu amansız akışım?
Ah bilmem... Zihnimde kara gülleler.

Bir kahve buğusunda saklıdır gizim
Güneş bile yorgundur, siliktir izi
Kıyıyı döven dalga, denizin şerbeti mi?
Ah bilmem... Gözümde beyaz şövalyeler.

Tütüp giden şu duman, nereye uçar?
Ay, gündüz olunca hangi kuytuya kaçar?
İnsan bu boğazı, kaç kulaçta aşar?
Ah bilmem... Karnımda paslı, dişli makineler.

İnsan ne kadar var olur, ne kadar kalır?
Yaşamak dediğin, ne zaman tadılır?
Nefes mi, kader mi; ne yaşarsa yaşar...
Ah bilmem... Zaman, şakağımda soğuk bir silah.

Saklı mıdır melekler bulutların ardında?
"Öyledir" dediler, kandım bile isteye masallara.
Emek ve anne... Sadece onlar kaldı aklımda,
Ah bilmem... Gökyüzü bugün neden böyle siyah?

Işıktan süzülen kırık bir huzme,
Çırpınır karada yengeç, dönemez özüne.
Derinliğe iter kendini o toy genç, bilmez niye,
Ah bilmem... Nedir bu kibir, neye bu acele?