Bir hülyaya kapıldım gidiyorum.
Sonum ne olacak inan bilmiyorum.
Serden geçerim de senden geçemiyorum.
Tek bir sözüne mahkumum içinden çıkamıyorum.
Gözümü alamıyorum duvardaki resminden,
Kulağımı çekemiyorum kapıdaki ayak sesinden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta