Ne gök duydu,
Ne yer dinledi sessizliği
Kimsesizler kimsesi
Bilir misin kalpteki çaresizliği?
Sarılsam sana,
Hisseder misin ruhtaki değersizliği
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sağolun varolun
Şiiriniz, ruhun derinliklerine dokunan bir yolculuk gibi…
Kelimeleriniz, hisleri ve parçaları en güzel şekilde dile getiriyor. Böylesine güçlü ve etkileyici dizeler için sizi yürekten koruyorum. Kaleminiz daima ilhamla aksın! ? İlham perisi ve esin yoldaşlarınız olsun.
Kaleminize, yüreğinize sağlık. ????
Sağolun varolun
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta